تبلیغات اینترنتیclose
در مي زنم اسمت را با صداي بلند صدا( منیره حسینی )
پیچک ( منیره حسینی )
شعر و ادب پارسی

منیره حسینی



نوشته شده در تاريخ سه شنبه 19 اسفند 1393 توسط سید مجتبی محمدی |

 


در مي زنم
اسمت را با صداي بلند صدا
شمعي روشن مي شود و
كبريتي خاموش

- به سرزمين زنده به گورها خوش آمديد -
مي خندم
و رنگ لب هايت از ارتفاع ترس مي پرند
گريه مي كنم
و دوحفره ي چشم هايت از هرحسي خالي مي شوند

من به اين جهان مرموز مشكوكم
به اين ديوارها
كه سد راه جريان زندگي شده اند

تاريكي
روياهايم را شلاق مي زند
خون رد مي كشد
برسينه ي
ديوار
ترك مي خورد
و دري كه مي شكند يعني
من به جهانِ تا ابد فكر كرده ام

تكان بخور
تا مرگ بي وجودتر از آن بشود
که وجود کسي را انکارکند
تكان بخور
تا اين جهان
به فصلي كه براي هستي تو ساخته ام
واكنش نشان بدهد

 

 

منيره حسيني

 

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار منیره حسینی -7, | بازديد : 421